Betalen expats andere notariskosten dan Belgen bij een verkoop?

Expats betalen geen andere notariskosten dan Belgen wanneer zij vastgoed verkopen. Het tarief ligt wettelijk vast en volgt de prijs van het pand, niet het paspoort van wie tekent. Wat wel verandert wanneer u in het buitenland woont, is alles rond de akte: een volmacht, vertalingen, langere documentenketens en een tragere aanloop naar de tekendatum. Dat zijn de kosten die u het best begroot.

Het notaristarief ligt wettelijk vast, niet bij de partijen

België kent geen vrije markt in notariskosten. De schaal is nationaal vastgelegd bij koninklijk besluit, ze is degressief, en elke notaris in het land past dezelfde schaal toe op dezelfde verrichting. U kunt er niet over onderhandelen, en een notaris kan er niet stilletjes iets bovenop leggen omdat de verkoper een buitenlands adres heeft. Verkopen twee mensen identieke huizen in dezelfde straat, voor dezelfde prijs, op dezelfde dag, de ene Belg en de andere Ier, dan kost de akte evenveel.

Dat betekent ook dat prijzen vergelijken tussen notarissen zinloos is. Waar notarissen wel echt verschillen, is de dienstverlening: hoe snel ze antwoorden, of ze in het Engels werken, of ze gewoon zijn dossiers te behandelen voor eigenaars die niet in het land zijn. Voor een verkoop die u vanuit het buitenland regelt, weegt dat verschil veel zwaarder door dan een ereloon dat u toch niet kunt wijzigen.

Wie betaalt de notaris eigenlijk bij een Belgische verkoop

Bij een gewone Belgische verkoop draagt de koper de aktekosten. De registratierechten, het ereloon van de notaris op de aankoopakte en de diverse opzoekings- en neerleggingskosten komen allemaal op de rekening van de koper terecht. Verkopers zijn daar vaak door verrast, zeker als ze een markt gewoon zijn waar elke partij haar eigen kosten draagt.

De rekening van de verkoper zelf is een pak korter. U betaalt voor de documenten die de wet u oplegt: het EPC, het bodemattest in Vlaanderen, de keuring van de elektrische installatie, de stedenbouwkundige inlichtingen en het syndicusdossier als u een appartement verkoopt. Staat er nog een Belgische hypotheek op het pand, dan betaalt u voor de handlichting daarvan, en dat is een notariële akte met een eigen kostprijs. Geen van die posten kent een tarief voor inwoners en een ander tarief voor niet-inwoners.

Uw eigen notaris aanstellen verdubbelt de rekening niet

Koper en verkoper mogen elk hun eigen notaris aanstellen. In België verdubbelt dat niets. Het wettelijke ereloon blijft hetzelfde en de twee notarissen verdelen het onder elkaar. Voor een verkoper die in het buitenland woont, is dat zowat gratis hulp, dus maak er gebruik van. Uw notaris werkt voor u: hij controleert de compromis voor u zich vastlegt, gaat achter de attesten aan die u vanuit een ander land niet kunt opvragen, en zegt u in klare taal wat u staat te tekenen.

Wilt u een notaris die Engels spreekt, vraag daar dan vroeg naar. Heel wat kantoren in Brussel en Antwerpen behandelen dagelijks internationale dossiers. De akte zelf wordt nog altijd in het Nederlands, het Frans of het Duits opgesteld, want dat zijn de talen van de akte.

Waar een verkoop door een expat wel meer kost

Het extra geld gaat naar zaken waar een verkoper die hier woont nooit bij stilstaat.

De volmacht is de grootste post. Vliegt u niet over om te tekenen, dan stelt uw notaris een volmacht op waarmee iemand anders de akte in uw plaats ondertekent. Die volmacht tekent u bij een notaris of op een Belgisch consulaat in het land waar u woont, en afhankelijk van dat land moet ze gelegaliseerd worden of een apostille krijgen voor België ze aanvaardt. Dat brengt eigen kosten mee en, vervelender nog, een eigen kalender. Enkele weken is normaal.

Vertaling is de tweede. Begrijpt u de taal waarin de akte is opgesteld niet, dan hebt u een beëdigde vertaling of een tolk nodig bij de ondertekening. Uw notaris kan u de inhoud toelichten, maar de akte blijft in de officiële taal.

En dan is er tijd. Documenten die een verkoper hier op een namiddag verzamelt, zoals een gemeentelijk attest of een kopie van de eigendomstitel, duren langer wanneer uw briefwisseling naar een ander land moet. Het samenstellen van het dossier is waar verkopen door niet-inwoners meestal vertraging oplopen, niet de ondertekening zelf.

Uw fiscale positie staat los van het ereloon

Notariskosten zijn een zaak, uw fiscale positie een andere, en op die tweede lopen verkopende expats echt vast. Of een meerwaarde op de verkoop in België belastbaar is, hangt af van hoelang u het pand bezat, of het uw eigen woning was, en wat u ermee deed nadat u verhuisde. Het verhuren na uw vertrek kan het antwoord veranderen.

Uw notaris is bovendien wettelijk verplicht om openstaande Belgische belastingen en schulden na te gaan voor hij de opbrengst vrijgeeft, en hij kan een deel van het geld inhouden tot dat geregeld is. Kaart dit aan bij de start van het dossier en niet in de week van de akte, en laat uw positie bevestigen door uw notaris of een belastingadviseur. Het is het ene onderdeel van de verkoop waar een algemeen artikel, dit artikel inbegrepen, geen vervanging is voor advies over uw eigen dossier.

Zet de prijs juist voor u bij de notaris zit

Het verschil in ereloon tussen notarissen is nul. Het verschil in prijs tussen makelaars is dat niet. Bij een Belgische verkoop verzetten de commissie van de makelaar en de verkoopprijs zelf veel meer geld dan om het even welke aktekost, en daar heeft een verkoper in het buitenland echte hefboom.

Begin met een cijfer dat u vertrouwt. Een gratis schatting van uw woning geeft u een verdedigbaar bedrag voor iemand u een commissie voorlegt. Vergelijk daarna makelaars die echt in uw gemeente werken en die al verkopen hebben begeleid voor eigenaars die in het buitenland wonen. ImmoMakelaarVergelijker.be geeft uw gegevens door aan maximaal drie makelaars, nooit meer, zodat u een echte vergelijking krijgt zonder een week te telefoneren. U kunt de vergelijking hier starten, gratis en vrijblijvend.